- مقدمه

هر فرد در طول حیات خود ممكن است بارها توسط دیگران مورد ارزیابی قرار گیرد. برخی از این ارزشیابی ها دارای جنبه های تشویقی و برخی دیگر منتقدانه است. انتقاد از دیگران در صورتیكه هوشمندانه انجام شود آثار بسیار مفیدی خواهد داشت، درغیر این صورت ممكن است با واكنش های منفی مختلف مواجه شود. این رفتار، هنری است كه باید آموخت و بدون آگاهی از روش كاربرد آن زیان بار خواهد بود.

انتقاد درست آن است كه ضمن تاكید بر نقاط قوت به نقاط ضعف فرد نیز اشاره كند و با ارایه راهكارهای مناسب برای رفع آن سخن به میان آورد. پذیرش انتقاد از دیگران بین طبقات مختلف متفاوت است. برای مثال در بیشتر مواقع انتقاد از سوی افراد یك خانواده قابلیت پذیرش بیشتری در مقایسه با سایرین دارد. به طور معمول ما در برابر قضاوت افراد بیگانه آسیب پذیری بیشتری داریم

سالیان دراز است كه از بازی شطرنج به عنوان بهترین بازی فكری یاد می شود. باتوجه به قوانین و حركت مهره های آن می توان به پیچیدگیهای تازه ای درباره این بازی پی برد. در این مقاله با نگاهی متفاوت سعی شده است درسهایی از علم مدیریت را در آن یافت... درسهایی كه در این بازی شیرین درارتباط با علم مدیریت می توان آموخت و آنها را به كار گرفت، عبارتند از:

معیارهای استعدادیابی شامل آزمونها، استانداردها و الگوهای مطلوبی هستند كه یك رشته ورزشی دارا می باشد، به خصوص در فعالیتهای استقامتی یا فعالیتهایی كه حجم بالایی از كار سخت را می طلبند.

اساس انتخاب نهایی یك قهرمان ظرفیت كاری و توانایی بدنی برگشت به حالت اولیه او درفواصل بین تمرینات و مسابقات می باشد. دراگان (1978) معیارهای ذیل را برای آزمون های استعداد یابی در نظر گرفته است كه عبارتنداز:

دوهای سرعت

1- كاهش زمان عكس العمل و افزایش توانایی تكرار فعالیتعای عكس العملی

2- قابلیت تحریك پذیری عصبی – عضلانی

3- هماهنگی و ظرفیت بالای آرامش عضلانی

4- توانایی غلبه بر فشارهای وارده

5- نسبت لگن به قد و پاهای بلند

 دوهای نیمه استقامت

1- توان بی هوازی و حداكثر اكسیژن گیری در هر كیلو گرم از وزن بدن

2- تحمل غلظت بالای اسید لاكتیك و كمبود اكسیژن

3- توانایی غلبه بر فشارهای وارده

4- ظرفیت تمركز بالا و توانایی حفظ آن برای مدت طولانی

 دوهای استقامتی و پیاده روی

1- قابلیت مصرف اكسیژن بالا در هر كیلو گرم از وزن بدن

2- حجم ضربه ای بالا

3- مقاومت زیاد در برابر خستگی و داشتن انگیزه و استقامت

 پرش ها

1- عكس العمل و قدرت انفجاری

2- قد و پاهای بلند

3- توان بی هوازی بالا

4- توانایی غلبه بر فشارهای وارده

5- ظرفیت تمركز بالا و توانایی حفظ آن برای مدت طولانی

مقدمه 
استعدادیابی موضوعی است که در دنیای ورزش اهمیت ویژه ای دارد . شناسایی عوامل موفقیت راه را برای رسیدن به قله افتخار هموار می کند . این که مشخص شود چه ویژگی هایی ورزشکاران معمولی را از ورزشکاران نخبه متمایز می سازد کاری بس دشوار است که موضوع پرداختن به استعدادیابی را دشوارتر ساخته است .
بیشتر والدین علاقمندند تا کودکانشان موفقیت در یک رشته ورزشی را تجربه کنند . برخی والدین حتی ممکن است تمایل داشته باشند کودک خود را در سطح نخبگان ورزشی و قهرمانان ملی و بین المللی ببینند . پیشرفت از سطوح ابتدایی به سطوح نخبگی در ورزش فرآیندی بسیار پیچیده است . این فرآیند نیازمند شناسایی و انتخاب افراد با استعدادی است که شرایط لازم جسمانی ، مهارتی و رفتاری برای موفقیت در یک رشته ورزشی خاص را داشته باشند .

فرآیند کشف ورزشکاران با استعدادیابی شرکت در یک برنامه تمرینی سازماندهی شده ، یکی از مهمترین موضوعاتی است که امروزه در ورزش مطرح می باشد . لذا در ورزش به عنوان یک هنر ، کشف افراد بااستعداد و انتخاب آنها در سنین پایین ، سپس هدایت ، کنترل و ارزیابی آنها در صعود به بالاترین سطح از مهارت اهمیت زیادی دارند . تا آنجایی که به ورزشکاران نخبه مربوط می شود ، کار و زمان مربی باید برای کسانی صرف شود که دارای توانایی هایی بالقوه باشند . در غیر این صورت ، استعداد ، زمان و انرژی مربی تلف شده و یا بهترین شکل آن این است که ورزشکار متوسطی به وجود خواهد آمد. بنابراین هدف اصلی استعدادیابی ، شناسایی و انتخاب ورزشکارانی است که بیشترین توانایی را برای رشته ورزشی خاص دارا باشند .

خرما میوه بسیاری مغذی و كامل می باشد كه می توانید به همراه چای یا آب جوش در افطار آن را میل كنید. این میوه دارای قند زیادی است. حدود70 درصد آن را كربوهیدرات تشكیل می دهد كه 60 تا 65 درصد آن قندهای گلوكز و فروكتوز و 5/2 درصد فیبر غذایی است. به همین دلیل برای افرادی كه نمی توانند ساكاروز را تحمل كنند، مناسب است. گلوكز و فروكتوز از ساكاروز مشتق می شوند. این قندها به راحتی و فوراً توسط بدن جذب شده، بدون نیاز به هضم در بدن تولید انرژی كرده و یا ذخیره می شوند.

همچنین منبع مناسبی از املاح زیر است:

آهن- پتاسیم- منیزیم ( برای عمل ماهیچه های ارادی لازم است )- گوگرد- مس- كلسیم و فسفر ( برای ساخت عضله و بافت های عصبی لازم است ).

ویتامین های موجود در آن شامل: ویتامین های

B1،B2 ،A ، بیوتین ، اسید فولیك و ویتامینC است.

برای كسب اطلاعات لازم در مورد هر یك از این ویتامین ها روی آنها كلیك كنید.

8/13 درصد آن را آب و 3درصد آن را پروتئین تشكیل می دهد.

بلافاصله بعد از خوردن یك كیلوگرم خرما، 3470 كالری انرژی در بدن تولید می شود. به همین دلیل مصرف خرما در افطار مناسب است، زیرا گرسنگی شما را فرو می نشاند..

این مقدار انرژی در مقایسه با سایر میوه ها بسیار بالاست. مقدار انرژی تولید شده در یك كیلو گرم از مواد غذایی زیر به شرح زیر است :

زرد آلو : 520 كالری

پرتقال : 480 كالری

برنج پخته : 1800 كالری

نان گندم : 2295 كالری

موز : 970 كالری

گوشت بدون چربی : 2245 كالری

ولی همانطور كه گفته شد یك كیلو خرما بیش از 3000 كالری انرژی تولید می كند.

با اقتباس از كمیسیون پزشكی اتحادیه جهانی كوهنوردی

اهمیت مصرف مایعات و کالری کافی در ورزش كوهنوردی

تحقیقات علمی ومقالات پژوهشی بسیاری در 40 سال اخیر در زمینه تغذیه ،اشتها و راه كارهای مناسب تغذیه در ورزش كوهنوردی انجام وتالیف شده است.

امروزه بر تعداد افرادی که به ارتفاعات به منظور ورزش یا تفریح صعود می کنند(همچون كوهنوردی ،سنگ نوردی وكوهپیمایی)روز به روز افزوده میشود . در تمامی فعالیت های ورزشی ، سلامت و آمادگی جسمانی بدن با یک رژیم غذایی مناسب افزایش می یابد . بیان این مسئله وبحث تغذیه در ورزش كوهنوردی با توجه به شرایط محیط واثرات ارتفاع بر فیزیولوژی انسان در عمل سخت تر از گفتار تئوری آن است . در حقیقت تغذیه در كوهنوردی طولانی مدت بسیار اهمیت دارد. توجه داشته باشید با زیاد شدن ارتفاع ، میزان هیپوکسی (کاهش اکسیژن جهت تنفس) افزایش و سازگاری های فیزیولوژیکی بدن پیچیده تر می شود . به این ترتیب در این گونه فعالیت ها نیاز به انرژی ، 2 تا 3 برابر انرژی لازم در فعالیت های ساده تر وفعالیت ورزشی در سطح دریا است .

تصور کنید در ورزش كوهنوردی سهمیه غذای مصرفی هر فرد كوهنورد در حد کافی و به طور مرتب باشد و حتی براحتی مصرف شود،ولی بازهم مشکلاتی در رابطه با میزان خوراک و نوشیدنی به چشم می خورد که حائز اهمیت هستند.

در کل اشتها و حس چشایی ، هر دو در ارتفاعات تا حدی سرکوب می شو ند که کم شدن اشتها نتیجه )AMS بیماری حاد كوهستان)است . البته این امکان نیز هست که در ارتفاعات میزان اشتها در حد نرمال باقی بماند یا تنها کمی کاهش یابد . شاید حس چشایی نیز در این شرایط تغییر چندانی نمی یابد . اما شما می توانید غذایی متفاوت از غذاهای خانگی را برای این ارتفاعات در نظر گیرید . البته حالت اشباع زمانی ایجاد می شود که تعداد وعده های غذایی کاهش یابد ، بنابراین مطمئن باشید که با مصرف مواد غذایی در بردارنده کالری کم نمی تواند میزان انرژی لازم برای فعالیت كافی ورزش كوهنوردی شما را تأمین نماید. بنابراین این بی اشتهایی ممکن است در كوهنوردی طولانی مدت برای برخی در m 3600 و برای برخی دیگر در m 5000 باعث کاهش وزن بدن شود . که این نتیجه بروز تغییرات در سطح هورمون های بدن است، بویژه لپتین . اما در صورتی که غذای مطلوب و کافی در دسترس و امکان خوردن آن در شرایطی راحت و بی دغدغه فراهم باشد ، احتمال کاهش وزن به حداقل می رسد . توجه داشته باشید که این کاهش وزن کاملاً از دیگر علائم بیماری AMS مجزا و مستقل است . برای مثال فردی که احساس گرسنگی می کند اما بدلیل وجود حالت تهوع هیچ میلی به خوردن غذا یا نوشیدن مایعات ندارد ،در این فرد احتمال بروز MS  حتی در ارتفاعات پایین نیز وجود دارد. 

در كوهنوردی عدم رعایت بهداشت شخصی نیز ممکن است باعث اسهال و مسمو میت های گوارشی شود ، بیماریی که می تواند نتیجه آلودگی مواد غذایی در فعالیتهای كوهنوردی باشد ، اسهال نیز خود باعث کاهش وزن و اختلال آب و الكترولیت و تعادل آنها در  ارتفاعات می شود.

کاهش میزان مصرف مواد غذایی نیز ممکن است نتیجه کاهش اشتها در اثر تغییر در فهرست مواد غذایی و تنوع غذایی در برنامه های كوهنوردی ، میزان راحتی یا عادت های غذایی و دوری از دوستان و خانواده باشد.در کل خوردن و آشامیدن نیز تحت شعاع فعالیت های فیزیکی و کوه نوردی قرار گرفته اند .

به هنگام مرور متن های ورزشی اطلاعات متنوعی می توان به دست آورد. بخش عمده آن مربوط به اخبار ورزشی است و معمولاً در حاشیه این خبرها و در لابه‌لای بحث‌ها و اظهار نظرها گاه تحلیل‌های اندكی پیرامون مسائل روانی مطرح می‌شود و در سطح بسیار نازل‌تر مسائل اجتماعی ورزشكاران و یا مسائل روانی و اجتماعی با تأكید بر مسائل روانی حاكم بر فضای ورزشی نیز مشاهده می شود.
هنگامی كه برای مطالعه مسائل عمیق تر قلمرو ورزش به كتابخانه های تخصصی دانشكده های تربیت بدنی و برخی از سازمانهای مربوط به ورزش مراجعه می كنیم تقریباً همین نسبت تكرار می شود. یعنی حجم اندكی به مسائل روانی و اجتماعی می پردازند و البته وزنه منابع روانشناختی همچنان مطلوب تر است. اما در حوزه جامعه شناسی ورزش هیچ گونه تألیفی مشاهده نمی شود. حتی یك عنوان كتاب ترجمه شده نیز در این زمینه وجود ندارد. از طرف دیگر منابع لاتین با عنوان جامعه شناسی ورزش نیز بسیار معدود است.

این در حالی است كه فضای پرتب و تاب و پویای ورزش در اكثر جوامع در سه دهه اخیر اندیشمندان را متوجه جامعه شناسی ورزش نموده است.در طی این دوران شاهد تشكیل انجمن جامعه شناسی ورزش، برگزاری همایش های تخصصی و تولیدات علمی فراوان در قالب كتاب و مقاله و حتی فصلنامه های تخصصی در این زمینه هستیم. اما در فضای علمی ایران هنوز ندایی از این علم به گوش نمی رسد. ورزش و تربیت بدنی پدیده ای بین رشته ای شامل مدیریت، جامعه شناسی، روانشناسی، اقتصاد، سیاست، بهداشت و پزشكی است. به سبب فقدان جامع نگری معمولاً تحلیل های ورزشی یك سویه، تك سبب بین و فاقد ژرف نگری است و یا برنامه ریزی ورزشی ما هنوز به مبانی نظری و یا راهبرد مشخصی در امر برنامه ریزی ورزش دست نیافته است.
اما در این بین ضرورت توجه به جامعه شناسی ورزش چیست؟ ژرژ گورویچ و مارسل موس شاگردان دوركیم جامعه شناسی را بینش كلی درباره پدیده های اجتماعی می دانند كه موضوع آن سطوح مختلف ساختها، سازمانها، تحركات و تغییرات آن در ابعاد گوناگون است (وثوقی، ۱۳۷۰). ضرورت توجه به جامعه شناسی ورزش هنگامی حس می شود كه معمولاً در تحلیل مسائل ورزشی تبیین ها اكثراً تك علتی و ساده هستند. البته گاه همین علت ساده نیز خود معلول است كه به جای علت نشانده شده است. زیرا تبیین ساده معمولاً با مصالحی كه به راحتی دم دست است ساخته می شود. چون ساده به دست آمده است بهره ای از شناختی علمی جامعه و فرهنگ و رابطه متقابل آنها با ورزش ندارد.